Een zeer kort verslagje:
Ik vond het écht heel goed! Zo'n reis is een aaneenschakeling van ontmoetingen met lokale mensen, problemen bij grensovergangen en vooral: erg slechte wegen. Alain kon goed vertellen (met een sappig Denderstreek-accent), het was grappig en erg leuke foto's. Het is een vol uur uitgelopen, maar dat vond ik niet erg.
De zaal was alleen véééél te warm voor de 100 man die er zat. De Desert Lions zijn straffe mannen!
http://www.desertlions.be/
Toen ik terug reed naar huis, reed ik dichtbij mijn straat een klein ommetje, maar door een stukje eenrichtingsverkeer moest ik terugdraaien. Dat deed ik via een zijstraatje en iemand stond op de straat en probeerde me tegen te houden. Het was toen half twaalf. Het was een Bulgaar met zijn vriendin, ze hadden een platte GSM- én autobatterij. Ze woonden in Gent, maar moesten nog 15km rijden. De auto heb ik dan in gang helpen duwen, maar dat lukte helaas niet... Door het geluid kwamen mensen eens kijken, en zo kregen we startkabels. Met die kabels en mijn motor heb ik dan hun Opel kunnen starten! Ze waren echt dolgelukkig!
Echt een mooi avontuur: de spreker Alain had onderweg ook soms pech op zijn reizen en werd toen ook geholpen door lokale mensen, net zoals ik de Bulgaren heb kunnen helpen.
Alain vertelde: "Ik was in het pikdonker op zoek naar een slaapplek en belde aan bij het eerste huis dat ik tegenkwam. De mensen gaven me eten, drinken en een slaapplek. Hoeveel mensen zouden dat hier doen, als iemand 's nachts komt aanbellen uit een ver land, die ze niet kennen?"
En dat is waar: wij zijn snel bang maar dat is lang niet altijd nodig...