hallo allemaal,
dat de Deauvilleclub een echte vriendenclub is, wist ik al, maar zoveel steunende en deugddoende reacties en medeleven had ik toch niet helemaal verwacht, temeer dat ik tot nu toe nog nergens heb kunnen deelnemen aan een van de mooie ritten!

Iedereen ZEER HARTELIJK DANK!!!
Mijn hobby

opgeven, geen (grijs) haar op mijn hoofd dat daar aan denkt. Toen een omstaander me vroeg "hoe geraak je nu thuis?", heb ik hem geantwoord: "dat zult ge rap zien se", machientje met wat hulp rechtgezet, ben opgestapt, gestart, effe de remmen getest (je weet maar nooit...) en terug naar huis gebold, zij het met heel bijzondere aandacht voor alles wat bewoog en niet bewoog. Ver moest ik gelukkig niet rijden, want zo verstandig leek het me eigenlijk nu ook weer niet... .Thuisgekomen werd het wel steeds pijnlijker en bracht mijn zoon me naar spoed, waar ik nu nog effe ben, in afwachting van de operatie, mogelijk morgen.
Hier heb ik het geluk

dat mijn chirurg en assistent pervente TEGENstanders zijn van alles op twee wielen, behalve desnoods een fiets. Ik heb ze dadelijk gerepliceerd: "iets waar je niets van afweet, zwijg daar maar over want het raakt toch kant noch wal". Game over.
Nogmaals dank voor het meevoelen!
eddie
Gisteren is voorbij, geniet vandaag, morgen zien we wel weer... .