elie schreef:Rik, bedankt voor de tip. Heb er met veel goesting naar gekeken.
groetjes, elie
Graag gedaan hoor Elie, hier nog een verslagje gevonden van de vorige aflevering :
"Laat dat programma dan 'Los Easy Riders' heten. Een draak van een titel, maar gelukkig hoeft de vlag niet altijd de lading te dekken. Een reisprogramma, zeker. Maar nu ook weer niet van die aard dat u 'Vlaanderen Vakantieland'-gewijs met notaboekje en landkaart voor het scherm reistips moet gaan zitten noteren. En met motorfietsen, jawel. Maar 'De bende van Wim' it ain't.
'Los Easy Riders' draait rond de Zuid-Amerikaanse motorrit die Arnoud Raskin maakte met vriend en televisiemaker Paul Van Rooy. Een mens zou het een klassieke midlifecrisis kunnen noemen, maar die mens zou er dan maar beter het zwijgen toedoen - zoals wel vaker het geval is. Doel van de reis, zo bleek immers al snel, is méér dan louter proberen ontkomen aan de meedogenloos voortschrijdende jaren. De plaatsen die Raskin op zijn reis aandoet zijn namelijk plaatsen waar hij in 1997 'mobile schools' in het leven heeft geroepen - schoolborden op wielen, waarmee hij de plaatselijke jeugd een ander tijdverdrijf wou geven dan stelen en lijm snuiven.
In de eerste aflevering ging het vanuit Bogota, Colombia naar het naburige Ecuador - een reis die vooral verliep via smalle bergpassen en truckers die lak hadden aan rijvakken. Nagelbijten was daarbij een veelvoorkomend nevenverschijnsel, maar brokken werden er amper gemaakt. Buiten dan die ene aanrijding tussen zo'n vervaarlijk laverende vrachtwagen en een daarbij behoorlijk in het nadeel verkerende personenwagen. Raskin stopte om te kijken of iedereen wel in orde was, vroeg of hij nog iets kon doen, en vertrok pas weer nadat hij door de betrokkenen verzekerd was van niet. Die Limburgse hoffelijkheid: krijg ze er maar eens uit.
De ontmoeting die het meeste bijblijft na één aflevering 'Los Easy Riders': die met de Ecuadoraanse panfluitspeler die een aanzienlijk deel van zijn jeugd had doorgebracht in België, en die aan die tijd een paar inheemse ex-lieven en een Kempens accent had overgehouden. Al ging de meest pakkende ontmoeting voorbij zonder dat je het wist: het weerzien met Nestor, een kennis die Raskin na zestien jaar weer tegen het lijf liep, was dan ook weinig memorabel. Tot de aflevering voorbij was, en je bij wijze van mededeling nog eens meekreeg dat diezelfde Nestor amper enkele weken na de opname vermoord werd. Zuid-Amerika: een lastige reisbestemming, maar een nog lastiger woonplaats.
Armoede en misdaad zijn gelukkig niet de enige rode draden doorheen 'Los Easy Riders'. Want zoals zo vaak geldt ook hier de leuze: stuur twee jongens - hoe oud ook - met een camera op reis, en je krijgt geheid een film vol jongenslol terug. Zo kwam het dat de twee weleens zigzaggend op twee wielen balanceerden van het schuddebuiken na een ongevaarlijke valpartij. Voor het gemak deden we gewoon mee vanuit de zetel - jongens als we zijn.
'Los Easy Riders' heeft zijn titel niet mee. De rest gelukkig wel."
(Bron : Humo)
http://www.vier.be/loseasyriders/progra ... asy-riders
naar volgende week voor deel 2.
