Hoi Rik,
Inderdaad een leuk artikel, met heel veel herkenbare situaties.
Dit herinnert mij aan één van jouw vaststellingen een tijdje geleden betreffende het motorrijden in Duitsland. Volgens jouw mening rijden ze daar met zoveel rond (dat is correct) dat de motorgroet zo goed als ondoenbaar is en dus lijkt uit te sterven.
Een aantal weken terug heb ik een 3-daagse tocht tot Frankfurt gemaakt via de Eifel en het Taunus gebergte (zie ook onze topic "waar ben je geweest ?"). In eerste instantie ben ik begonnen niet te groeten want er waren inderdaad ontelbaar veel motorrijders op de weg. Toch heb ik in meer dan 70% van de gevallen moeten terug groeten, zoveel begroetingen kreeg ik van de overkant. Ik ben dan ook maar weer beginnen zwaaien met het handje.
Ik geef toe, mijn begroeting werd niet altijd beantwoord, maar al bij al viel het mij op dat de groet in Duitsland verre van uitgestorven is.
Enkelrijders zullen eerder groeten dan groepen, en als er dan al een groet kwam van een groep, dan was het meestal de eerste en de laatste rijder, zodoende moest ik niet de hele groep lang met één hand aan het stuur voorbijrijden
Dirk.
Met de Zumo op het stuur, doorheen de wonderschone natuur.